Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009

220

Η ζωή σου είναι κίτρινη και αφρίζει.

Η καρδιά σου είναι κόκκινη και σταματά.

Το μυαλό σου είναι σβούρα και γυρίζει.

Η ψυχή σου είναι μωβ και ασφυκτιεί.

Η μορφή σου είναι στρογγυλή και υψώνεται.

Η ματιά σου είναι μπλε και βομβαρδίζει.

Το κορμί σου είναι κορμός και κόβεται.

Σου απλώνω το χέρι και η καρδιά σου σπέρνει.
Σου δείχνω το δρόμο και ο νους σου θερίζει.

Παράλληλες πορείες.
Ασθενικές και βουβές.

Τι κοστίζει η διαδρομή για τον Παράδεισο;

Μια συγκατάβαση και μια θυσία.

Ξέρεις που θα με βρεις.
Μάθε το πως και η στιγμή θα σταματήσει εδώ.



Στο 220.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου